Edebi Türlerinin Tespiti ve Anı İzlenimi Sorunu Bakımından Abdülhak Şinasi Hisar’ın Eserleri (Yrd. Doç. Dr. Mahfuz Zariç

Cahit Sıtkı Tarancı’nın Şiirlerine Psikanalitik Bir Yaklaşım (Yrd. Doç. Dr. Mustafa Karabulut)

Yahya Kemal Beyatlı’nın Neo-Klasik Şiirleri (Yrd. Doç. Dr. Gencay Zavotçu)

Said, Oryantalizm, Resim ve Sinemanın Kesişme Noktasında Harem Suare (Doç. Dr. Güliz Uluç, Arş. Gör. Murat Soydan)

Valerio Adami

ANSİKLOPEDİ 20 Ocak 2019

1935 yılında Milano’da doğdu.

Henüz 16 yaşındayken Milano’daki Brera Akademisine girdi. 1955’de Paris’e yerleşip 1959 yılında ilk kişisel sergisini açtı. Popart hareketiyle anılan Adami en çok tarihsel, mitolojik ve gerçeküstücülük konularını, stilize ana hatlar ve renkli düz ovalar konularını işler.

Adami’nin dili, Savaş sonrası avangardının siyasetle sanatı ve hayatı birleştirme umudundaki arayışlardan kaynaklanıyor: afişleri hatırlatan resim ve yazı bileşimi; kalın çizgilerle çevrelenmiş ve vitrayları hatırlatan parlak, saf renk lekeleri; gölgesiz, derinliksiz iki boyutlu bir grafik; yazı ve figürler tam değil, ya eksik/sökülmüş, ya da birbirine geçmiş kolajlar halinde; Manet’den beri sürüp gelen modernist fragman estetiğini çağdaşlaştırıyorlar. Sonunda bütün bu şifreler, sanki bir anlatıyı resmediyorlar ama bu anlatı dile gelmiyor. Ancak sanatçının işaretleriyle anlamlandırılabiliyor ve hakikatini buluyor. Adami tarihi ancak bu işaretlerle maddileştiriyor, öyle bir “tarihsel maddecilik” kuruyor.

Eserleri 1965’te Documenta’da; 67’de Sao Paolo’da, 68’de Venedik Bienali’nde, MoMA ve Boston Institute of Contemporary Arts’ta, 69’da Karakaş Güzel Sanatlar Müzesi’nde, 1970’te Paris’te Musée d’art modern de la ville’de, 86’da Paris Centre Pompidou’da sergilenen sanatçı yaşamını Paris, Milano ve Monte Carlo arasında sürdürmektedir.

Yorumlar

Henüz hiç yorum yapılmamış.